پيرچشمي

پيرچشمي به معناي كاهش تدريجي توانايي عملكرد چشم جهت تمركز بر روي اشياء نزديك مي باشد . اين اختلال به عنوان بخشي از رويدادهاي طبيعي پديده افزايش سن مطرح بوده و معمولا از سن چهل سالگي شروع مي شود .

پيرچشمي زماني مشخص مي شود كه فرد مي خواهد در فاصله نزديك به مطالعه بپردازد ولي به دليل وجود تاري ديد قادر به انجام اين كار نيست . انجام معاينات اصولي چشم مي تواند به تاييد وجود پيرچشمي كمك كند .

اين اختلال به راحتي به وسيله عينك هاي مطالعه معمولي با استفاده از عينك يا لنزهاي تماسي قابل درمان مي باشد .به علاوه مي توان از جراحي نيز جهت درمان استفاده نمود .

علل پيرچشمي :

به منظور ايجاد تصويري واضح از يك شي بر روي شبكيه بايد ساختارهاي متمركز كننده نظير قرنيه و عدسي به طور صحيح كار خود را انجام دهند .

بر خلاف قرنيه ، عدسي از قابليت انعطافي بيشتري برخوردار است و با افزايش ضخامت خود جهت ديدن اشياء نزديك سبب تمركز بيشتر پرتوهاي نوري مي شود به گونه اي كه تصوير شي به وضوح بر روي شبكيه ايجاد مي شود . اين تغيير ضخامت از طريق انقباض عضلات داخل چشمي مخصوص ايجاد مي شود .

با افزايش سن يكسري تغييرات در چشم ايجاد مي شود كه به عقيده بسياري سخت تر شدن عدسي منجر به بروز پيرچشمي مي شود .

زماني كه عدسي قدرت انعطاف پذيري خود را كم كم از دست مي دهد نمي تواند تغيير ضخامت داده در نتيجه قادر به متمركز ساختن مطلوب پرتوهاي نوري حاصل از اشيا نزديك  بر روي شبكيه نخواهد بود و در نتيجه تصاوير حاصله تار خواهند شد

در چه زماني بايد به پزشك مراجعه كنيد ؟

اگر شدت اختلال به حدي باشد كه فرد نتواند در فاصله نزديك مطالعه كند يا كارهاي خود را آن گونه كه مي خواهد انجام دهد يا اين كه كيفيت تصاوير به حدي باشد كه انگيزه فرد را جهت انجام كارها كاهش دهد بايد به پزشك مراجعه كند

تشخيص پير چشمي :

اين اختلال نيز از طريق انجام معاينات باليني چشم قابل تشخيص است و تشخيص معمولا توسط متخصص صورت مي گيرد . روش هاي تشخيصي متفاوت بوده و با استفاده از ابزارهاي خاصي صورت مي گيرد به گونه اي كه به كارگيري همه آن ها مهم است زيرا مي تواند در درمان تاثيرگذار باشد .

به طور كلي اگر فردي از عينك يا لنزهاي تماسي استفاده نمي كند و هيچ مشكلي چشمي ندارد . و داراي شانس كمي جهت ابتلا به بيماريهاي چشمي است بايد بين سن سي تا سي و نه سال حداقل دو بار ، بين سن شصت تا شصت و چهار سال هر دو تا چهار سال و بالاي شصت و پنج سال هر يك تا دو سال جهت معاينات چشمي مراجعه  نمايد .

اگر فردي از عينك يا لنز استفاده مي كند نيز بايد معاينات در فواصل كمتري صورت گيرد . اما در صورت وجود هرگونه علامت يا مشكل چشمي حتي در صورت انجام معاينه در همين اواخر بايد جهت معاينه مجدد به پزشك مراجعه شود و به عنوان مثال وجود تاري ديد ممكن است بيانگر علامتي باشد كه نياز فرد به تغيير عينك يا لنز را مطرح سازد .

روش هاي درماني در پير چشمي شامل  استفاده از عينك ، لنزهاي تماسي و روش هاي جراحي مي باشد . اگر فرد تا قبل از بروز پيرچشمي هيچ مشكلي نداشته است مي توان فقط با استفاده از عينك مطالعه ، درمان را انجام داد ولي اين روش درماني بايد حتما زير نظر پزشك باشد .

اما اگر فرد به علت آستيگماتيسم ، دوربيني يا نزديك بيني از عينك يا لنز تماسي استفاده مي كند ، عينك هاي مطالعه به تنهايي كافي نيستند و بايد از عينك هاي مخصوص استفاده كرد كه شامل عينك هاي دو كانوني يا تدريجي ، لنزهاي تماسي دو كانوني يا چند كانوني استفاده شود .

روش هاي جراحي نيز وجود دارند كه متعدد بوده ولي هيچكدام هنوز به عنوان يك درمان تاييد شده به صورت روش استفاده نمي شوند .

مراقبت هاي فردي :

اگرچه پيرچشمي قابل پيشگيري نيست اما با انجام اقدامات خاص مي توان از چشم ها و بينايي محافظت نمود كه شامل موارد ذيل است :

انجام معاينات منظم و مناسب چشمي توسط پزشك

كنترل بيماري هاي زمينه اي نظير مرض قند ، فشارخون كه بر روي بينايي آثار سوئ دارند

مراجعه سريع و به موقع به پزشك در صورت بروز علائمي نظير كاهش يكباره بينايي

تاري ديد چشم ها ، جرقه هاي نوري ، لكه هاي سياه در ميدان ديد و هرگونه علامت ديگر           .     

 
Copyright (c) 1397/05/28 persianeyeclinic.com
Ariana Informatics Group - گروه داده ورزي آريانا